volleyball

SHEEET KATING KATI NA KO MAGVOLLEYBALL.

Ever since naglaro ako ng volleyball nung grade 6 ako super dream ko na maging UAAP player ng volleyball sa ateneo, since ateneo was (and will always be) my dream school back then. Eh pagdating nung highschool, taena, tinamad ako magtraining dahil sa mga taliwas na coach =))) Ayan tuloy. Nga nga ang volleyball career. HAHAHA. Yan ang isa sa mga regrets ko sa buhay. I've realized na all my efforts nung High school (summer training, being captain, etc) nasayang. I'm not bragging. I'm just saying na yeah, sinayang ko. I love the game, I really do. Sadyang kulang lang sa tiyaga and passion. Damn.

loner

Mahiraaaaap. Mahirap magmahal ng sobra. Lalo na yung alam mong mali na. Hahaha. DELIKADO. Oh well. Tae kasi yung twitter eh. Dami kong nakikitang super nasasapul ako. Lalo na yung "kaya mo siyang iwan, TAKOT KA LANG." Ohh bullshit. Straight to mah ass men! Haha. Bakit kasi eh. Sakit ko toh eh ang magmahal nang sobra. MASAKIT. Ba naman toh oh. Hahaha.

Gagi. I feel such a loner. Blog na lang ang kausap ko. Yaaak. Hahaha. Ever since nagstart ako magcollege, I feel so alone. Siguro I just made High School the center of everything when I was younger kaya ko ganto. Hanggang ngayon hirap ako mag-adjust. Tae. HAHA.

Gusto ko lumayo. Yung umalis muna saglit. Tapos wala ko iisipin kundi sarili ko. Kung pwede lang eh. Oh well. kbye